Indeks jest wskaźnikiem obejmującym jednostki wszystkich funduszy emerytalnych, działających
aktualnie na rynku. Pozwala to na syntetyczne ujęcie zmian wyceny OFE, dzięki czemu można stwierdzić,
czy większość jednostek drożeje czy tanieje. Początkową wartością indeksu było 10 punktów, a więc
jeżeli w pewnej chwili jest on równy 13, to znaczy, że do tej chwili jednostki OFE podrożały
przeciętnie o 30 procent.
W praktyce, bieżąca wartość indeksu IOFEE jest równa wartości z dnia poprzedniego, powiększonej
(lub pomniejszonej) o średnią zmianę wyceny jednostek wszystkich OFE. Jeżeli na przykład połowa
funduszy zanotowała wzrost o 0,2%, a druga połowa podrożała o 0,4%, to wartość indeksu wzrośnie
o 0,3%.
Taki sposób wyznacza indeksu pozwala na porównanie konkretnego funduszu ze średnim wynikiem rynkowym.
Jeżeli na przykład IOFEE równa się 13, a wartość jednostki funduszu X wynosi 12, nie świadczy to
najlepiej o jego zarządzających.
Przy obliczaniu indeksu stosowany jest specjalny współczynnik korygujący, który pozwala na
eliminację efektu zaniżenia wartości indeksu, spowodowanego debiutem nowej jednostki o wycenie
równej 10.
Poniżej, dla osób zainteresowanych, wyjaśnione zostaną formuły stosowane do wyznaczania wartości
indeksu.
IOFEE = M(t) / M(0) * K(t)
M(t) - aktualna średnia arytmetyczna wartości jednostek OFE
M(0) - początkowa średnia wartość jednostek, równa 10 pkt
K(t) - aktualna wartość współczynnika korygującego, przy czym:
K(0) = 1
K(t) = K(t-1) * [ M'(t) / M(t) ]
gdzie M'(t) to teoretyczna wartość M, wyznaczona bez uwzględnienia tych jednostek, które danego dnia debiutują na rynku. Zmiany K dokonuje się tylko, gdy zmienia się liczba funduszy na rynku.
| 
dodatkowa emerytura 
